Soyez cette aide vous-même
Texte de Hetty Blaauw
Le neuf et le dix septembre 2006 étaient deux
jours mémorables pour toutes les jeunes qui ont jamais coopéré
au projet de jeunes en Tunésie. On a célébré que
les jeunes travaillent bénévolement chaque été
déja pour dix ans dans ce qu’on appelle dans Het Apostolisch
Genootschap (l’Association Apostolique) ‘le projet de Tunésie’.
Pour cette occasion cing Tunésiens en rapports étroits étaient
présent, ensemble avec quelques fondateurs néerlandais du projet.
Samedi vers douze heures les premiers invités s’entraient
dans l’école Maurice Maeterlinck à Delft. De tous les
années il y avait un nombre des représentants. Après
un déjeuner commun frère J.L. Slok essuyait les plâtres
avec un discours. Approprié, parce que c’était lui qui
a donné le départ, il y a dix ans, pour la contribution de Het
Apostolisch Genootschap dans ce projet. Il remerciait toutes les jeunes gens
qui ont jamais coopéré. Particulièrement il remerciait
l’école Maurice Maeterlinck (MMS), initiatrice du projet. Cette
école a donné l’opportunité à des jeunes
apostoliques de prendre part dans ce projet humanitaire. Pour les jeunes il
est une manière pour montrer leur idéal non seulement dans l’association,
mais aussi dans le reste de la société. Non comme remplaçant
de la vie communautaire, mais comme conséquence de la source d’inspiration,
que nous prenons entre autre de notre être apostolique. Après
frère Slok, le président de la fondation Les Oiseaux Bleus,
directeur de la MMS et également fondateur du projet (voir page 28)
parlait. Il accentuait que le projet est également fondu sur des amitiés
passants des frontières. Dans une époque bien de tension, ça
c’est la preuve qu’il peut être différent. Malgré
bien des différences sur bien des choses, on se respecte et il y existe
une pression commune pour réaliser des rêves. Après son
discours nous avons écouté la chanson: “Somewhere over
the rainbow”, appuyant son discours.
Entre les discours on avait d’occasion des films, des
sketches et d’évoquer des souvenirs. A la fin les frères
Yassin et Brahim Houla ont parlé. Ils sont des jeunes tunésiens,
reliés au projet pour bien des années. C’était
eux qui ont fait l‘appel pour bien faire flotter le drapeau. C’est
à dire: soyez le vent qui ne frappe pas de bouger ces projets. N’attendez
pas jusqu’`a il y arrive de l’aide, mais donnez un coup de main
vous-même, si possible. C’était un après-midi
unique, qui peut allumer les dix ans suivants de ce projet.
Les valeurs sous-jacents / Le
dimanche il y avait un concert de jubilé dans la place de rencontre
à La Haye, comme finale. Beaucoup des jeunes étaient présent,
mais aussi un grand nombre des frères et sœurs de La Haye et environs.
La plupart de la programme était construit par les talents qui ont
jamais été en Tunésie. Ernst Leeflang chantait une chanson
qu’il a écrite lui-même en Tunésie: “Voilà
un moment” . La portée de cette chanson est qu’on doit
avoir un moment pour soi-même pour réfléchir, de sorte
qu’on puisse retrouver l’autre et soi-même. Si on a été
en Tunésie, où on est submergé de tant des sentiments,
des événéments bizars et de l’injustice, on reconnait
ce sentiment. Annelieke Vermeulen et Jolanda Kuijpers chantaient ”When
you believe”. Il s’agit de ce qu’on peut atteindre si on
persiste à croire et si on est confiant. Alors on peut atteindre que
les gens arrivent à maturité et des relations sont portées
à un niveau plus élévé. Ce projet le prouve. C’était
un bel après-midi avec bien de musique et des vidéos appropriés.
Pour couronner le tout l’apostel arrivait. Il était venu spécialement
de Velp pour rencontrer ses copains tunésiens. En premier lieu il ne
voulais pas dire quelque chose, parce qu’il n’était pas
vêtu en veston à cause de temps chaude. Mais Yassine trouvait
une solution en donnant son veston à l’apostel, disant: “Ce
veston s’applique à tous!” L’apostel souslignait
encore une fois les mots de Sabri Dachraoui, personne de contact des Oiseaux
Bleus en Tunésie: “Ce projet est un signal d’espérance
dans ces jours pénibles. Dans les dix ans écoulés on
a vu une distance entre les religions et les cultures différentes.
Quand nous ne cessons pas servir les valeurs sous-jacents, nous pouvons servire
comme médiation et convaincre les différances”.
A la fin de ce concert formidable tous, l’apostel, les jeunes et les invités tunésiens ont chanté : “I have a dream”. Ça mettrait le doigt dessus comme finale de ce concert donnant bien de confiance.
A la fin de ce concert formidable tous, l’apostel, les jeunes et les invités tunésiens ont chanté : “I have a dream”. Ça mettrait le doigt dessus comme finale de ce concert donnant bien de confiance.
Wees zelf die hulp
tekst Hetty Blaauw
Negen en tien september 2006 waren
twee memorabele dagen voor alle jongeren die ooit hebben meegewerkt aan
het jongerenproject in Tunesië. Er werd gevierd dat er al tien jaar
jongeren elke zomer vrijwilligerswerk doen voor wat binnen Het Apostolisch
Genootschap bekendstaat als ‘het Tunesiëproject’. Voor deze gelegenheid
waren vijf nauw betrokken Tunesiërs aanwezig en enkele Nederlandse
grondleggers van het project.
Zaterdag twaalf uur druppelden de eerste gasten de Maurice
Maeterlinckschool in Delft binnen. Van elke jaargang was er wel een aantal
afgevaardigden. Na een gezamenlijke lunch was het broeder J.L. Slok die
het spits afbeet met een speech. Toepasselijk, want hij was ook degene die
tien jaar geleden het startschot gaf voor de inbreng van Het Apostolisch
Genootschap aan dit project. Hij bracht zijn dank aan alle jongeren die
ooit hebben meegewerkt. In het bijzonder ging zijn dank uit naar de Maurice
Maeterlinckschool (MMS) waarvan het project uitgaat. Deze school heeft apostolische
jongeren de mogelijkheid gegeven om deel te nemen aan dit humanitaire project.
Voor de jongeren is het een manier om hun apostolische ideaal niet alleen
binnen het genootschap te tonen, maar ook uit te dragen naar de rest van
de samenleving. Niet als vervanging van deelname aan het gemeenschapsleven,
maar als uitwerking van een inspiratiebron die we onder meer uit ons apostolischzijn
halen. Na broeder Slok sprak Johan Taal, voorzitter van de stichting Les
Oiseaux Bleus, directeur van de MMS en tevens grondlegger van het project
(zie ook pagina 28). Hij benadrukte dat dit project mede gebouwd is op vriendschappen
die grensoverschrijdend zijn. In een tijd vol spanning is dit het bewijs
dat het ook anders kan. Ondanks verschillen op veel terreinen is er respect
voor elkaar en een gezamenlijke drang om dromen werkelijkheid te laten worden.
En dat is hier gerealiseerd. Na afloop van zijn speech hebben we geluisterd
naar het lied ‘Somewhere over the rainbow’, dat zijn speech
kracht bijzette.
Tussen de speeches door was er nog tijd voor films,
sketches en het ophalen van talrijke herinneringen. Aan het eind hebben
de gebroeders Yassine en Brahim Houla gesproken. Zij zijn Tunesische jongeren
die al jaren bij het project betrokken zijn. Van hen kwam de oproep om
de vlag vooral te laten wapperen. Dat wil zeggen: wees de wind die dit
soort projecten in beweging houdt. Wacht niet af tot er hulp komt, maar
wees zelf de helpende hand waar mogelijk. Het was een unieke middag die
als aansteker kan dienen voor de volgende tien jaar van dit project.
Onderliggende waarden / Op
zondag was er als afsluiting van het weekend een jubileumconcert in de plaats
van samenkomst in Den Haag. Er waren veel jongeren aanwezig, maar ook een
flink aantal broeders en zusters uit Den Haag en omgeving. Het grootste
deel van het programma was opgebouwd door talent dat ooit mee is geweest
naar Tunesië. Zo zong Ernst Leeflang een lied dat hijzelf in Tunesië
geschreven heeft: ‘Even een moment’. De strekking van het lied
is, dat je soms even een moment van overdenking moet hebben om jezelf en
de ander weer terug te vinden. Dit gevoel is heel herkenbaar als je in Tunesië
bent geweest, waar je overspoeld wordt door allerlei gevoelens, bizarre
gebeurtenissen en onrechtvaardigheid. Annelieke Vermeulen en Jolanda Kuijpers
zongen het lied: ‘When you believe’. Het gaat over wat je kunt
bereiken wanneer je blijft geloven en vertrouwen. Dan kun je mensen tot
ontwikkeling brengen en relaties naar een hoger niveau tillen. Dit project
is er het bewijs van. Het was een mooie middag met veel toepasselijke muziek
en videomateriaal. Als klap op de vuurpijl kwam de apostel langs. Hij was
speciaal uit Velp gekomen om zijn Tunesische makkers te ontmoeten. In eerste
instantie wilde hij niet spreken, omdat hij zijn jasje vanwege het warme
weer niet aanhad. Yassine wist hier echter wel raad mee en de apostel kreeg
van hem zijn jasje aangereikt onder het motto ‘deze jas past ons allemaal’.
De apostel onderstreepte nog eens de woorden van Sabri Dachraoui, de contactpersoon
van Les Oiseaux Bleus in Tunesië: ‘Dit project is een teken van hoop in
deze moeizame tijden, waarin er in die tien jaar sprake is geweest van een
verwijdering tussen verschillende religies en culturen. Als wij echter met
elkaar de onderliggende waarden blijven dienen, kunnen we bruggen bouwen
en verschillen overwinnen.’
Ter afsluiting van dit prachtige concert hebben allen die wilden, de apostel, jongeren en Tunesische gasten het lied ‘I have a dream’ gezongen. Dit was de spijker op de kop, als afsluiting van dit hoopgevende concert.
Ter afsluiting van dit prachtige concert hebben allen die wilden, de apostel, jongeren en Tunesische gasten het lied ‘I have a dream’ gezongen. Dit was de spijker op de kop, als afsluiting van dit hoopgevende concert.