Quelle était ta motivation pour prendre part à ce projet? J’ai été enthousiasmé par mes cousines qui étaient allés plusieurs fois.

Est-ce que ça a changé quelque chose sur la vision sur toi-même, la vie ou les autres? Dans les trois années que je
suis allé j’ai acquéri bien d’expérience de la vie. Ça me reste pour toute ma vie. Ces expériences m’ont donné plus de confiance. Je me rend compte d’amitié et la conscience de pouvoir vivre dans un pays riche et libre que les Pays Bas.

Qu’est-ce que ce projet signifie pour toi? Contribuer un petit peu à la société; bien de plaisir et un développement personnel

Comment était la coöpération avec les Tunésiens? Parfois la culture tunésienne est diamétralement opposé à la nôtre. Il en faut sse rendre compte de ça, même si on n’a pas envie. Nous pouvons apprendre quelque chose d’eux et ils de nous. Si tout le monde le veut, la coöpération marche très bien. Au milieu de la groupe il y a de respect mutuel et ça c’est que compte.

Quelle était ta motivation pour prendre part à ce projet? L’Aventure! Curiosité, prendre part à un projet dans un autre continent. Je voudrais déjà coöpérer dans un projet de développement. Signifier quelque chose visiblement et palpable pour ces enfants, en comparaison des Pays Bas. Ça c’étais ma première motivation, il y a six ans. Entretemps jái bien appris que ce qui je fais là bas, à savoir partager tant que possible de ton propre bonheur et amour, est aussi nécessaire ici et aussi agréable. Cependant je ne cesse pas à aller en Tunésie pour le projet, parce qu’il y a trop de traivail et j’adore le projet.

Heeft het iets veranderd aan je visie op jezelf, op het leven of op anderen? Très beaucoup. J’ai appris beaucoup sur moi-même, comment je frais les choses. J’ai vu des choses beaux et moins beaux. En travaillant dans la groupe j’ai appris de juger moins vite sur les gens. On sait bien des choses et on a entendu parler de bien des choses. Par exemple des idées préconçues, de pardonner et toutes les valeurs précieuses. Le sentiment que je veux travailler à plus de compréhension et de respet entre les réligions est devenu plus fort. Si je suis là, je l’éprouve vraiment. Par exemple qu’on peut aimer quelqu’un, bienqu’ on trouves ses plaisanteries bêtes et ses cheveux terribles. J’ai vraiment appris que c’est vachement plus chouette de regarder la côté belle de quelqu’un et de négliger les traits irritants. Je savais ça déjà longtemps, cependant je ne le pouvais pas faire ça. J’ai l’éprouvé et j’ai senti ça vraiment là-bas. Et il y a bien des choses que je sais et que j’ai vécu vraiment. Et tout ça m’inspire toute fois.

Qu’est-ce qu’un tel projet signifie pour toi? Beaucoup. Bienque ce soit sur une petite échelle, pour il est un succès si un seul enfant a eu une semaine de vacances heureuse. Ou si un tel enfant peut apprendre quelque chose à l’école. Parce que chaque enfant là-bas compte pour moi. Et parfois les choses tournent mal. Une fois j’ai eu un moment que je pensait que tout le projet a fini pour moi. Mais pensant à un seul enfant heureux, j’ai récommencé. Un éclat de rire d’un enfant vaut mieux!

Comment était la coöpération avec les gens Tunésiens ? Merveilleux et parfaois difficile. J’ai obtenu par ce projet la conscience qu’il est possible que deux gens de différente réligion peuvent soulever les montagnes. Cette compréhension m’aide aux Pays Bas de manier des gens d’autres cultures. Le sentiment de vouloir travailler aux Pays Bas au compréhension et respet entre les réligions a été renforcé énormément. Mais j’ai aussi appris que c’est plus facile que j’aie pensée. Et parfois ont doit ajouter un peu de l’eau au vin.

Wat was je motivatie om aan dit project deel te nemen? Ik was enthousiast gemaakt door de geweldige verhalen van mijn nichten die al meermalen waren meegegaan.

Heeft het iets veranderd aan je visie op jezelf, op het leven of op anderen? Ik heb in die drie jaar dat ik mee ben geweest veel levenservaring opgedaan. Dat houd ik de rest van m’n leven bij me. Die ervaringen hebben me meer zelfvertrouwen gegeven. Ik ga bewuster om met vriendschap en het besef te mogen leven in een rijk en vrij land als Nederland.

Wat betekent het project voor je? Een steentje te kunnen bijdragen aan de samenleving. Veel plezier en persoonlijke ontwikkeling.

Hoe vind je het samenwerken met Tunesiërs? De Tunesische cultuur staat soms lijnrecht tegenover onze cultuur. Daar moet je soms veel rekening mee houden, ook als je daar even geen zin in hebt. Wij kunnen iets van hen leren en zij iets van ons. Als iedereen wil, dan gaat de samenwerking heel goed. Binnen de groep bestaat wederzijds respect en dat is belangrijk.

Wat was je motivatie om aan dit project deel te nemen? Het avontuur! Nieuwsgierigheid, meewerken aan een project in een ander werelddeel. Ik had al een hele tijd in mijn hoofd dat ik graag aan een ontwikkelingsproject wilde meewerken. Dat ik daar meer zichtbaar en tastbaar iets kon betekenen voor die kinderen, in vergelijking met een rijk land als Nederland. Dat was mijn eerste motivatie zes jaar geleden. Ondertussen heb ik wel geleerd dat wat ik daar doe, namelijk het zoveel mogelijk uitdelen van je eigen geluk en liefde, hier ook net zo hard nodig is en net zo leuk. Toch blijf ik wel naar Tunesië gaan om voor het project te werken hoor, want daarvoor ligt er gewoon nog te veel werk daar en ik ben gewoon gek op het project.

Heeft het iets veranderd aan je visie op jezelf, op het leven of op anderen? Heel veel. Ik heb veel geleerd over mezelf, hoe ik met dingen omga. Leuke kanten en minder leuke kanten gezien van mezelf. Door het werken in een groep heb ik ook geleerd minder snel te oordelen over mensen. Heel veel dingen weet je al en heb je vaak gehoord. Bijvoorbeeld over vooroordelen, vergeven en al die andere waardevolle waarden. Het gevoel dat ik meer wil werken aan begrip en respect tussen verschillende religies is enorm aangewakkerd. Als ik daar ben, ervaar ik het ook echt. Bijvoorbeeld dat je van iemand kan houden, ook al vind je zijn of haar grappen stom en d’r haar verschrikkelijk bijvoorbeeld. Ik heb echt ervaren dat het leuker is om naar de mooie kanten van iemand te kijken en me over die irritante trekjes heen te zetten. Vóór die tijd wist ik natuurlijk al dat dit veel leuker was, maar ik kon het gewoon niet. Daar heb ik het echt ervaren en gevoeld. En zo zijn er nog wel meer dingen die ik eigenlijk wel weet, maar daar ook echt beleefd heb. En dat vind ik zo gaaf elke keer.

Wat betekent zo'n project voor je? Veel. Ook al is het kleinschalig; voor mij is het al geslaagd als je één kind een leuke vakantieweek kan geven. Of dat een kind iets kan leren op school. Want elk kind daar is voor mij belangrijk. En er gaan soms dingen mis. Ik heb een keer een moment gehad dat ik echt klaar was met dat hele project. Maar bij het besef dat er in ieder geval één kind was dat er heel blij mee was, kon ik het weer hebben. Een schaterlach van een kind is al zoveel waard!

Hoe vind je het samenwerken met Tunesische mensen? Heel gaaf en soms ook moeilijk. Het besef dat het mogelijk is dat twee mensen met een verschillende religieuze achtergrond bergen kunnen verzetten, heb ik door dit project wel gekregen. Dat besef helpt mij ook met hoe ik in Nederland met mensen van een andere cultuur omga. Het gevoel dat ik in Nederland ook meer wil werken aan begrip en respect tussen verschillende religies is enorm versterkt. Maar ik heb er ook van geleerd dat het soms minder makkelijk is dan ik dacht. Dat je echt af en toe wat water bij de wijn moet doen.