De Stroom - juni 2006 [Artikelen] de originele Nederlandse tekst vindt u onderaan deze pagina.
l'Amour demande une preuve
Le voyage long des Pays Bas à El Kef en Tunisie ce n’est rien comparé avec la route qu’on doit aller avec le projet de coopération de prêter secours aux enfants handicapés multiple de cette ville de montagne. Mais maintenant on a atteint une étape importante: le 3 mai le centre pour ces enfants a été ouvert.
texte H.J. Kooreman
Le bâtiment avec le nom merveilleux El Wifek (“la coopération fait la force”) se profile comme une balise d’espoir blanche contre le ciel azuré. Des enfants handicapés multiple d’El Kef et les environs font à l’école et ils obtiennent de thérapie. Pendant les récréations ils jouent dans le magnifique jardin de récréation, Johan Taal, directeur de l’école “Maurice Maeterlinck” à Delft, écrit.
Les lecteurs fidèles de De Stroom (“Le Courant”) connaissent l’histoire de ce qui s’appelle normalement “het Tunesiëproject” (le projet de la Tunésie). . .
En 1991 l’école de Delft avec sa connaissance spécialisée a commencée une action de prêter secours aux enfants handicapés multiple à El Kef. Une des enseignants, sœur Ans Kool, a été demandée de devenir la force poussant dans ce projet. Elle trouve bien de support chez quelques collègues et elle édifie un réseau des collaborateurs aux Pays Bas et en Tunisie. En 1996 elle met en marche, sur initiative du réseau des jeunes, également des jeunes gens apostoliques. Tous les années dans l’été une groupe des jeunes – pour la plupart apostolique - va à El Kef pour faire des travaux diverses. L’Alliance entre l’école et Het Apostolisch Genootschap (“La Société Apostolique”) prend corps dans la forme d’une fondation “Les oiseaux bleus”, et le projet s’élève bien haut.
Et maintenant, le 3 mai 2006, journée plein de soleil et du vent, une grande groupe des gens attend à Madame le secrétaire d’État tunisienne aux Affaires Sociales et l’ambassadrice néerlandaise en Tunisie et bien des haut dignitaires. Ils arrivent trop tard, mais ça ne serrait pas la joie. Une grande délégation de collaborateurs de l’école Maurice Maeterlinck, une grande groupe des jeunes, l’apostel, les collaborateurs fidèles et dévoués dans le réseau et des autres regardent émus les beaux salles et les moyens modestes.
Les enfants pour qui ce centre a été construit, ne saisint pas de claquer ou de danser sur la musique tunisienne. Et alors un convoi de voitures s’approche sur le chemin sablonneux sur lequel un berger actionnait son troupeau il y a une demi-heure. Les hauts dignitaires dans des vêtements chic se descendent, on se bouscule autour Madame le secrétaire d’État, quand elle coupe solennel le ruban. Après quelques allocutions les jeunes et les collaborateurs de l’école Maeterlinck chantent un pot-pourri des chants émouvants; chants qui pourraient être entendus pendant les camps d’été. Le chant “I have a dream” (J’ai un rêve) frappait le plus, car grâce à tous ces oiseaux bleus, qui ne cessaient pas de se donner de l’ardeur, un rêve superbe s’est rendu vérité . . . .
Alors le convoi se départ en les enfants et les travailleurs restent en arrière. Ils jouissent encore avec un bon morceau et de boisson rafraîchissante. Je pense avec des sentiments chaleureux aux mots qui ont été écrits il ya des années par le “patron du projet” l’indispensable Mustapha Aloui à l’apostel L.J. Slok: “l’Amour demande une preuve”. Nous l’éprouvons maintenant.
Pris de De Stroom juin 2006, © Het Apostolisch Genootschap

Liefde vraagt om een bewijs
De lange reis van Nederland naar El Kef in Tunesië is niets vergeleken bij de weg die het samenwerkingsproject moet gaan om hulp te geven aan de meervoudig gehandicapte kinderen in dat bergstadje. Maar nu is een belangrijke mijlpaal bereikt: op 3 mei was de feestelijke opening van het centrum voor deze kinderen.
tekst H.J. Kooreman
‘Het gebouwtje met de prachtige naam El Wifek (‘door samenwerking sterk’) tekent zich als een wit baken van hoop af tegen de strakblauwe hemel. Meervoudig gehandicapte kinderen uit El Kef en omgeving gaan naar school en krijgen therapie. In de pauzes spelen zij in de prachtige aangelegde speeltuin’, schrijft Johan Taal, directeur van de Delftse Maurice Maeterlinckschool.
Trouwe lezers van De Stroom kennen het verhaal van wat gewoonlijk ‘het Tunesiëproject’ heet . .
In 1991 startte de Delftse school een actie om met hun uitgebreide kennis de gehandicapte kinderen in El Kef hulp te bieden. Een van de leerkrachten, zuster Ans Kool, wordt gevraagd de drijvende kracht te zijn in dit project. Zij vindt veel steun bij enkele collega’s en ze bouwt een netwerk op van medewerkers in Nederland en Tunesië. In 1996 schakelt zij, op initiatief van het jongerennetwerk, ook apostolische jonge mensen in. Jaarlijks gaat er nu een groep - meest apostolische - jonge mensen in de zomer naar El Kef om allerlei werkzaamheden te verrichten. De alliantie tussen de school en Het Apostolisch Genootschap krijgt vorm in de stichting ‘Les oiseaux bleus’ (De blauwe vogels) en het project neemt een hoge vlucht.
En zo staat er op de zonnige en winderige derde mei een grote groep mensen te wachten op de Tunesische vrouwelijke staatssecretaris van Sociale Zaken, de (eveneens vrouwelijke) Nederlandse ambassadeur in Tunesië en diverse andere hoogwaardigheidsbekleders. Ze komen veel te laat, maar dat remt de feestvreugde niet. Een grote delegatie medewerkers van de Maurice Maeterlinckschool, een flinke groep jonge mensen, de apostel, de trouwe en toegewijde medewerkers in het netwerk en diverse andere betrokkenen kijken ontroerd naar de mooie zaaltjes met de (bescheiden) hulpmiddelen.
De kinderen voor wie dit centrum gebouwd is, klappen mee of dansen onvermoeibaar op schelle Tunesische muziek. Dan komt een stoet auto’s aangereden over de zandweg waarover een half uurtje eerder nog een herder zijn kudde schapen voortdreef. Gezagsdragers in deftige pakken stappen uit, ze verdringen zich om de staatssecretaris, als zij plechtig een lint doorknipt. Na wat toespraken zingen de jonge mensen en medewerkers van de Maeterlinckschool een medley van ontroerende liederen die ook klonken tijdens de zomerkampen. Het lied ‘I have a dream’ treft nog het meest, want dankzij de niet aflatende inzet van al die ‘blauwe vogels’ is hier een mooie droom uitgekomen . . .
Dan vertrekt de stoet weer en blijven de kinderen en de werkers achter. Ze genieten nog na met een lekker hapje en wat frisdrank. Ik denk met warme gevoelens aan de woorden die de onmisbare ‘beschermheer van het project’, Mustapha Aloui, jaren geleden aan apostel J.L. Slok schreef: ‘Liefde vraagt om een bewijs’. We beleven het nu.
Overgenomen uit De Stroom juni 2006 © Het Apostolisch Genootschap